KISHA E SHËN MËRISË

Benjë-Novoselë, Albanie

Përshkrimi i biznesit:

Kjo kishë është ndërtuar në shekullin e 18-të. Pjesa e përparme është si manastir, ndërsa vetë kisha është si tempull që rrethohet nga tre përrenj të mëdhenj që dalin nga malet e derdhen në lumin Vjosë. Kisha ka dy “motra“, kishën e Bënjës dhe kishën e Kosinës. Pjesa e jashtme e kishës është e pikturuar nga afreske të ndryshme mjaft interesante. Thuhet se autori (piktori) i këtyre afreskeve e ka filluar punën për realizimin e tyre në moshë fare të re dhe e ka mbaruar atë vetëm kur ishte plakur.

Informacion shtesë:

Kategoria:
Paketa:

Përshkrimi i biznesit:

Janë një fenomen vërtet të rrallë natyror. Të gjitha burimet kryesore me ujëra termale sulfurore ndodhen shumë afër me njëri-tjetrin në një gjatësi që nuk shkon më shumë se një kilometër dhe të gjitha këto rrethana krijojnë kushte për investime me interes. Sipas studiuesve, zanafilla e burimeve termale të Bënjës dhe Sarandoporit mund të jetë e njëjtë, pasi ato dalin nga dy shpatet e luginës së Vjosës nga ku shpërthejnë burime të fuqishme uji me temperaturë 30 gradë Celcius dhe me prurje të konsiderueshme dhe të pandërprerë në të katër stinët e vitit. Dalja e ujërave të nxehta të burimeve termale të Bënjës dhe Sarandoporos në sipërfaqe, sipas ekspertëve të hidrogjeologjisë, ka mundësi të kenë lidhje me dy arsye: e para, me kontaktin e ujërave me ndonjë thyerje të thellë tektonike në gjendje aktive dhe të vijueshme, dhe e dyta, me kontaktet e mundshme të rrjedhjeve nëntokësore me gazrat termo-minerale të Postenanit, gazra të cilat dalin në rrëzë të një shkëmbi në formë avujsh të nxehtë. Sipas gojëdhënave të vendasve, këto burime janë shfrytëzuar qysh para 400 – 500 vjetësh nga pacientë të ardhur nga tri drejtime: nga krahu perëndimor Gjirokastër-Tepelenë-Përmet-Çarshovë; krahu lindor Korçë-Ersekë-Leskovik dhe nga drejtimi juglindor Janinë-Konicë-Merxhan. Ekzistojnë mundësi të mëdha që këto mjedise të rijetëzohen dhe të kthehen në pika të fuqishme të turizmit dhe kurimit me funksionim gjithëvjetor. Banjat Termale të Bënjës dhe ndodhen 14 km larg qytetit të Përmetit. Rruga për në Bënjë kryhet me shërbim urban vajtje-ardhje, çdo ditë dhe në orë të ndryshme të ditës. Kush ka vizituar, frekuentuar dhe kush ka provuar efektin e ujërave termale të Bënjës, sigurisht që ka marrë me vete gjithë shpërblimin e nevojshëm, dmth efektet shëruese e kuruese që kurdoherë kanë qenë pozitive për qytetarët.

Informacion shtesë:

Kategoria:
Paketa:

Përshkrimi i biznesit:

Përmeti ka shumë resurse turistike, por më të njohurit janë Kanionet e Langaricës ose Kanionet e Urës së Dashit, që ndodhen 200 m larg burimeve termale në të dy anët e lumit Langaricë, me lartësi 30 m dhe gjerësi 2 m e duke zbritur përreth, vargu i kanioneve vijon duke u zmadhuar deri në lartësinë 150 m, e më gjerësi 10-12 m, duke u bërë nga më tipikët dhe më të bukurit e vendit. Padyshim, lumi i Langaricës, kjo degë e fuqishme për Vjosën që për vendasit është “lumi i bekuar”, rrjedh me forcë përmes një kanioni spektakolar shkëmbor të fshehur mes pyjeve dhe maleve të Dangëllisë dhe Shqerisë dhe që “urtësohet” vetëm një kilometër para pikëtakimit të tij me Aos-in e lashtë apo Vjosën e kohës tonë. Këta kanione kanë tërhequr vëmendjen e vizitorëve e shkencëtarëve vendas dhe të huaj. Natyra përreth këtyre kanioneve është e jashtëzakonshme, tipike shqiptare, që nuk e ka asnjë vënd tjetër në botë. Peizazhi natyror i këtij lumi deri tani të harruar, është nga më piktoreskët në gjithë Shqipërinë. Peizazh i bukur, i frikshëm dhe i ndryshueshëm sipas stinëve. Katër stinët kanë katër peizazhe të ndryshme dhe të mahnitshme. Është vërtet një lumë misterioz, i bukur dhe i begatë. Në dimër, Langarica “tërbohet”, por nuk del dot nga shtrati, sepse nuk e lejojnë “muret” shkëmbore të kanionit. Shtrati i këtij damari ujor malor, që fillimin e ka diku në lartësitë e Shqerisë e Dangëllisë pranë zonave tashmë krejt të braktisura nga banorët të Frashërit, Miçanit, Delvinës, Melanit, Koblarës deri në kufi me rrethin e Skraparit. Prurjet e jashtëzakonshme gjatë dimrit e ndryshojnë për vit konfiguracionin e territorit përreth Urës së Katiut, një monument i rrallë kulture.

Peizazhi është vërtet mahnitës: shpella, kanione, gjelbërim, pemë dhe shkurre aromatike, ndërsa ujërat termale që burojnë rrëzë shpellave të kaltra dhe me një aromë të lehtë sulfuri, pasi dalin nga rrëzat e shtratit të lumit derdhen në rrjedhën e rrëmbyeshme të lumit të Langaricës. Çdo fillim sezoni, përreth burimeve termale vendasit ngrenë mure me gurë dhe baltë “çudibërëse” për të krijuar pellgje ku gjatë sitën së verës zhyten mijëra njerëz që kërkojnë të gjejnë shërim e derman për sëmundjet e lëkurës, eshtrave, stomakut dhe reumatizmës. Pjesa më e madhe e vizitorëve dhe frekuentuesve të këtij mjedisi të përkryer nga pikëpamja e peizazhit dhe tepër kurativ, janë njerëz të thjeshtë nga Përmeti, Këlcyra, Tepelena dhe Gjirokastra, por gjen mes tyre edhe të ardhur nga Tirana dhe qytete të tjera. Të dy brigjet e kanionit dhe pellgjet e formuar nga ujërat sulfurore janë të mbipopulluar nga pushuesit, por pjesa më e madhe e tyre qëndron në burimet që ndodhen pranë Urës së Katiut, një monument i ndërtuar qysh në kohën e Ali Pashë Tepelenës.

Informacion shtesë:

Bashkia Përmet

Permet Albania

Përshkrimi i biznesit:

Përmeti kufizohet në veri me bashkinë Skrapar, në lindje me bashkinë Kolonjë, në perëndim me bashkinë Libohovë dhe Këlcyrë. Kryeqendra e bashkisë është qyteti i Përmetit. Sipas Censusit të vitit 2011, bashkia ka një popullsi prej 10.614 banorësh. Ndërkohë që sipas Regjistrit Civil, kjo bashki numëron 20.301 banorë. Bashkia e re shtrihet në një sipërfaqe prej 601.95 km2 me një densitet prej 33.72 banorë/km2. Kjo bashki përbëhet nga 5 njësi administrative. Bashkia e re ka nën administrimin e saj një qytet dhe 49 fshatra. Bashkia e Përmetit rrethohet nga pasuri të rralla natyrore e monumentale, por edhe historike, kisha dhe manastire të vjetra. Parku Kombëtar i Hotovës me bredhin e rrallë mesdhetar, banjat kuruese në Bënjë, kanionet e Bënjës dhe të Lengaricës, Shtëpia e vëllezërve Frashëri, Kishat e Leusës, Kosinës, Bualit, Bënjës pasohen nga disa ura tipike me harqe, ndërtime të shek. të XVIII-të si ajo e Katiut apo Bënjës. Këto pasuri natyrore e bëjnë bashkinë e Përmetit një destinacion të lakmueshëm për turistët shqiptarë dhe të huaj. Përmetarët merren me aktivitete të vogla tregtare, të cilat janë fragmentare dhe shpesh punësohen vetëm disa nga anëtarët e familjeve. Ndonëse sektori i turizmit është një nga sektorët kryesorë të zhvillimit ekonomik, ai ende ka pak zhvillim, kapacitete të vogla hotelerie në qytet dhe më pak shtëpi pritëse për turistët në fshatrat përreth. Zonat malore të Përmetit, ndonëse kanë hapësira të mëdha e të virgjëra që mund të shërbejnë për shëtitje dhe alpinizëm. Një nga pasuritë e rralla të zonës, Ujërat Termale të Bënjës, gati 14 km larg qytetit të Përmetit.

Informacion shtesë:

Kategoria:
Paketa:

Përshkrimi i biznesit:

Parku Kombëtar “Bredhi i Hotovës” mund të konsiderohet pa asnjë dyshim mushkëria natyrore e Shqipërisë së jugut; me një siperfaqe prej 1200 hektar dhe me një lartësi që varion nga 900 deri 1300 metra mbi nivelin e detit, ka një biodiversitet të mrekullueshëm, përbërë kryesisht nga bredhi Maqedons, dushku, por edhe nga dëllinja e kuqe, dëllinja e zezë, mjedër etj. Ky park kombëtar është një nga perlat turistike të Shqipërisë dhe ofron surpriza të këndshme në cdo stinë të vitit. Bredhi i Hotovës është një nga parqet pyjore më të mbrojtura në Shqipëri, është konsideruar si mushkëria e gjelbër mesdhetare ( ka rezistuar shpyllëzimit diskriminues ) si dhe më i madhi në Ballkan dhe ndër vite është kthyer në një vend turistik shumë i vizitueshëm.

Informacion shtesë:

Kategoria:
Paketa:

Përshkrimi i biznesit:

Kjo grykë ka një formim shkëmbor shumë të vecantë ku lumi Vjosa pushon midis dy maleve me një gjatësi maksimumi 1 km dhe me burime kristal që derdhen në Vjosë duke krijuar ujëvara me një bukuri të rrallë. Në dalje të grykës gjendet një qendër e vogël e banueshme, Këlcyra, me origjinë nga një fshat i vogel ilir të shekullit të V para erës së re. Vetëm 1 kilometër nga Këlcyra, mbi shpatin e malit Dhëmbel, gjendet shpella e Petranikut me një thellësi 300 metra.

Informacion shtesë:

Kategoria:
Paketa:

Uji i Ftohte

Tepelene

Përshkrimi i biznesit:

Uji i Ftohtë është një zonë turistike 8 km në jugë qytetit të Tepelenës. Ka marrë emrin “Uji i Ftohtë” sepse zona është e mbizoteruar nga burime natyrore-shkëmbore ku uji rrjedh gjithmonë i ftohtë dhe i pastër. Kompania e ujit mineral “Tepelena”, ka ndërtuar një fabrikë prodhimi ku si lëndë e parë përdoret uji nga burimet e zonës.

Prodhimi i ujit, ështe një nga të ardhurat kryesore të rrethit, dhe përbënn një nga firmat më të suksesëshme të ujit mineral në rajon.

Ky hidromonument gjendet ne te djathte re rruges automobilistike kombetare Tepelene – Gjirokaster, pak pas degezimit te rruges automobilistike per ne Permet. Burimi del ne pjesen e siperme te shpatit te majte te lugines se Drinosit ne kontaktin e shkembinjve gelqerore me ata flishore. Ujerat e reshjeve atmosferike qe bien ne pjesen lindore te malesise se Kurveleshit (Buza e Bredhit), nepermjet zgaverimeve e shpellave karstike, depertojne ne thellesi te shkembinjve gelqerore dhe ushqejne kete burim. Shpati ku del burimi eshte i veshur me bimesi natyrore te dushkut dhe shkurreve. Ne afersi te lugines, druret e rrepeve jane mjaft te rritur. Zhurma e ujit, gjelberimi, cicerrimat e zogjve etj, prej kohesh, e kane kthyer kete vend ne mjedis pushimi per udhetare. Rreth 20 vjet me pare prane rruges jane ndertuar mjedise te sherbimit social. Kjo pike turistike frekuentohet shume edhe nga banore te qyteteve Tepelene, Permet e Gjirokaster. Vizitohet me lehtesi pasi eshte prane rruges automobilistike Tepelene – Gjirokaster. Ka vlera shkencore (hidrologjike, gjeomorfologjike), estetike e turistike.

Informacion shtesë:

Kategoria:
Paketa:

Përshkrimi i biznesit:

Kështjella e përshkruar dhe figura është e njohur gjerësisht si Kalaja Trekëndore. E ndërtuar nën sundimin e Venedikut në fund të shekullit të 15-të ose në fillim të shekullit të 16-të, ajo krijoi një fortesë për Venedikasit në Korfuz për të shfrytëzuar peshkimin, kullotjen, ullinjtë dhe drurin në dhe rreth Butrintit. Kalaja ishte thelbi i konflikteve të shumta me Perandorinë Osmane që po dilte dhe ndryshoi duart në disa raste. Ajo u shkatërrua përfundimisht nga një ushtri franceze që u tërhoq në 1798 për të parandaluar që ajo të binte në duart e Ali Pashës.

Fortifikimi i atribuar Ali Pashës në Butrint qëndron rreth 2.4 kilometra në perëndim në hyrjen e Kanalit të Vivarit. Kjo në vetvete filloi jetën në fund të shekullit të 17-të ose në fillim të shekullit të 18-të, si një qendër e pasuruar e pasurisë që i përkiste një familjeje Corfiote që fitoi tokë në rrafshinat në jug të qytetit të lashtë. Ali Pasha mori kontrollin e strukturës rreth vitit 1804 dhe kreu një seri përmirësimesh mbrojtëse duke përfshirë instalimin e baterive të armëve. Duke pasur parasysh madhësinë e saj të vogël, nuk ka gjasa që fortesa të funksiononte si diçka më shumë se një kontroll mbi qasjen nga deti në Butrint dhe nuk mund të krahasohet me fortesat më të ashpra të Aliut në rajon në Tepelenë, Gjirokastër dhe Janinë.

Informacion shtesë:

Kategoria:
Paketa:

Museu Etnografik

Gjirokaster

Përshkrimi i biznesit:

Muzeu etnografik ndodhet në lagjen Palorto, që është distrikti më i mirë i ruajtur në qytetin e vjetër të Gjirokastrës. Muzeu Etnografik qëndron në vendin e shtëpisë së Enver Hoxhës, diktatorit komunist të Shqipërisë nga viti 1944 deri në vitin 1985. Ndërtesa e muzeut u ndërtua në vitin 1966 pasi shtëpia origjinale u shkatërrua nga zjarri. Rindërtimi u projektua si një model i shtëpisë tradicionale të Gjirokastrës me shumë karakteristika klasike të njohura për t’u kopjuar nga shtëpi të veçanta në të gjithë qytetin. Nga viti 1966 deri në vitin 1991 ndërtesa shërbeu si Muze Antifashist. Në 1991 ekspozitave nga Muzeu Etnografik i mëparshëm u zhvendosën në këtë hapësirë. Shtëpia ka katër kate, të gjitha të cilat janë të hapura për publikun.
Dhomat janë të rregulluara siç do të ishin përdorur në të vërtetë dhe janë zbukuruar me sende shtëpiake të shumta, me kostume folklorike dhe artefakte kulturore tipike të një familjeje të pasur tregtare të Gjirokastrës ose administratorëve otomanë që jetonin në shekullin e 19-të.

Orari:

April to September 08:00 to 12:00 and 16:00 to 19:00 daily
October to March 08:00 to 16:00 Wednesday to Sunday (closed Monday and Tuesday)

Informacion shtesë:

Kalaja Argjirose

Gjirokaster

Përshkrimi i biznesit:

Kështjella, e cila padyshim është një nga strukturat më madhështore të qytetit, ulet në një blloqe shkëmbore me qytetin që shtrihet rreth tij. Ajo ofron pamje spektakolare të luginës së Drinos dhe maleve përreth. Kalaja ka pësuar ndryshime dhe ndryshime të ndryshme gjatë rrjedhës së shekujve: Fortifikatat e para të mëdha u ndërtuan nën despotët e Epirit në shekujt XII dhe XIII. Pas pushtimit osman të fund të shekullit të 14-të, përmirësimet më të mëdha u bënë rreth vitit 1490 nga Sulltan Bejzid II. Nga 1811, guvernatori osman Ali Pasha i Tepelenës shtoi shumë elementë, duke përfshirë kullën e orës në anën lindore. Ai gjithashtu përfundoi forcimin e zonës së plotë të blloqeve. Përveç kësaj, ai ndërtoi një ujësjellës për të sjellë ujë në kështjellë nga distanca prej më shumë se 10 km nga malet përreth. Që nga koha e Ali Pashës, kalaja ka rënë në gjendje të keqe. Në vitet 1930 ajo u ridizajnua si një burg nga italianët me kërkesë të mbretit Zog, dhe u mbyll në vitet 1960.

Orari:

prill-shtator 09:00 deri 19:00,
tetor-mars 09:00 deri 17:00

Informacion shtesë: